BAZI FOTOĞRAFLARIN ÜZERİNDEN YILLAR GEÇMEZ…

Çağatay Durmuş Yazdı...

Bazı fotoğraflar vardır… Bakarsınız, sadece iki insan görmezsiniz. Bir dönemi görürsünüz. Hatıraları, dostlukları, mücadeleleri ve artık aramızda olmayan insanların bıraktığı izleri görürsünüz. İYİ Parti Milletvekili Ayyüce Türkeş Taş’ın Bafra ziyaretinde verilen bir hediye, beni yıllar öncesine götürdü. O fotoğrafta iki isim yan yana duruyordu. Bir tarafta Türk siyasetinin ve ülkücü hareketin efsane lideri merhum Alparslan Türkeş… Diğer tarafta Bafra’nın unutamadığı, adı geçtiğinde bugün bile insanların geçmişe dönüp hatıralarını anlattığı efsane Belediye Başkanı merhum Hasan Aslan… İkisi de artık aramızda değil. Ama belli ki bazı insanlar bu dünyadan gittikten sonra da yaşamaya devam ediyor. Biri milyonların hafızasında… Diğeri Bafra’nın hafızasında… İYİ Parti Bafra İlçe Başkanı Aydoğan Yılmaz, yıllar öncesinden kalan bu fotoğrafı özel olarak hazırlatarak Ayyüce Türkeş Taş’a hediye etti. Doğrusunu söylemek gerekirse güzel düşünülmüş. Çünkü Ayyüce Türkeş Taş’a verilen şey yalnızca bir fotoğraf değildi. Bir evlada babasının hatırası verildi. Hem de Bafra’nın unutamadığı bir başka isimle, Hasan Aslan’la yan yana olduğu bir hatıra… İnsan hangi yaşa gelirse gelsin, hangi makamda bulunursa bulunsun, babasından kalan bir fotoğrafın yeri başkadır. Hele ki o fotoğraf yıllar öncesinden çıkıp hiç beklemediğiniz bir şehirde yeniden karşınıza geliyorsa… Sanırım o an siyaset biraz susar. Hatıralar konuşur. Aydoğan Yılmaz’ın yaptığı jestin kıymetini de burada görüyorum. Siyasette büyük sözler söylemek kolaydır. Bazen asıl mesele, insanın kalbine dokunabilecek o küçük ayrıntıyı görebilmektir. Yılmaz o ayrıntıyı görmüş. Üstelik bu hediyeyle yalnızca Alparslan Türkeş’in hatırasını değil, Hasan Aslan’ın Bafra’daki izini de yeniden hatırlatmış oldu. Hasan Aslan… Aradan bunca yıl geçti. Başkanlar değişti. Siyaset değişti. Bafra değişti. Ama bazı isimler değişen zamanın içinde kaybolmadı. Hasan Aslan da onlardan biri. Demek ki mesele yalnızca belediye başkanı olmak değilmiş. Mesele, o koltuktan kalktıktan yıllar sonra bile insanların gönlünde bir yer bırakabilmekmiş. Bugün o eski fotoğrafa bakınca insan ister istemez düşünüyor: Kim bilir o gün neler konuşmuşlardı? Kim bilir Bafra için, Türkiye için hangi cümleler kurulmuştu? Belki o gün o fotoğraf çekilirken, yıllar sonra Alparslan Türkeş’in kızına Bafra’da hediye edileceğini hiçbiri bilmiyordu. Hayat biraz da böyle değil mi zaten? İnsanlar gidiyor… Sesler susuyor… Makamlar başkalarına kalıyor… Ama bir gün eski bir fotoğraf çıkıyor ve bütün hatıralar yeniden canlanıyor. Bu yüzden Ayyüce Türkeş Taş’ın Bafra ziyaretinden benim aklımda en fazla kalan siyasi sözler değil, o fotoğraf oldu. Alparslan Türkeş… Hasan Aslan… İki merhum isim, yıllar sonra yeniden Bafra’da yan yana. Ve fotoğraf şimdi bir evladın ellerinde… Bazı insanlar bu dünyadan gider. Ama bıraktıkları iz gitmez. Bazı fotoğraflar sararır. Ama taşıdığı hatıralar hiç eskimez…