Atakum Belediyesi'nde işçilerin eylemi üçüncü gününde... Bugün Belediye Başkanı Serhat Türkel'in çalışanlarla bir araya geleceği söyleniyor... Doğrusu ben bu görüşmede geçmişi değil, geleceği merak ediyorum... Çünkü belediyecilikte çok kullanılan bazı cümleler vardır... “Borçlu devraldık…” “Kesintiler var…” “Kaynaklarımız yetersiz…” “Ankara ile görüşüyoruz…” Bunların hepsi doğru olabilir... Ancak bir süre sonra yönetmekle mazeret anlatmak arasındaki çizgiyi çekmek gerekir... Çünkü vatandaş belediye başkanını belediyenin problemi olmadığını düşündüğü için seçmez... Tam tersine, o problemleri çözsün diye seçer... İşçi açısından mesele daha da basit... Aylarca ücretini alamadığını söyleyen bir çalışanın karşısına mali tabloyla çıkabilirsiniz ama adam eve mali tablo götüremez... Bu nedenle bugün kurulması gereken cümle uzun olmamalı: “Alacaklarınız şu tarihte ödenecek.” Gerisi ayrıntıdır... Bu süreçte çalışanların bazı yöneticilerin üslubuna ilişkin ciddi şikâyetleri de var... İsimler üzerinden mahkeme kurmanın peşinde değilim... İddia iddiadır, cevap hakkı da herkesindir... Ancak yöneticilik makam odasının büyüklüğüyle değil, en zor zamanda çalışanın karşısında nasıl durduğunuzla ölçülür... İşçiden sabır isteniyorsa yönetim de fedakârlığını gösterecek... Tasarruf deniliyorsa önce yukarıdan başlayacak... Çünkü kemeri sürekli işçi sıkarsa bir süre sonra ortada kemer değil yalnızca delikleri kalır! Atakum'da bugün tartışılması gereken konu kimin kimi sevdiği, hangi yöneticinin kimin adamı olduğu değildir... Mesele çok daha basit: İnsanlar çalışmışsa karşılığını almalıdır... Ben Serhat Türkel'in işçilerin karşısına çıkmasını önemli buluyorum... Ama daha önemlisi, karşılarına ne söyleyerek çıkacağıdır... Eğer somut bir ödeme takvimi açıklanır ve verilen söz yerine getirilirse bunu eleştirdiğimiz kadar açık biçimde takdir etmek de gazeteciliğin gereğidir... Yok yine uzun bir borç hikâyesi dinleyeceksek… Kusura bakmayın... Mazeretin de bir son kullanma tarihi var...