Nelere kadir şu koltuk sevdası... Oturmaya gör... Oturan kalkmıyor, kalkan yine oturmak istiyor... "Ölene kadar otur" deseler vallahi kimse koltuğundan feragat etmez herhalde... Oysa ki herşeyi tadında bırakmak diye bir şey var bu hayatta... Dün CHP'de yaşananlar "koltuk" konusunda olan biteni her şekilde özetliyor... 103 yıllık partide utanç tabloları izledik vesselam... Samimi CHP'lilerin "Ah CHP vah CHP" dediklerini duyar gibiyim... Sadece CHP'de değil elbette... Koltuk sevdası toplumun her kesimine sirayet etmiş durumda... Oysa ki koltuğa oturup hakkını vermek ve ayrılırken halkın sevgisine mazhar olup, Rabbinin rızasını kazandıysan senden mutlu kim olabilir ki... Ölümlü dünya da hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak ve koltuğa halatla bağlanmakta nedir arkadaş! Çivi mi çakacaksın kavanoz dibli dünya ya... Ama yok! Bu ülkede halen 40-50 yıldır aynı makamlarda ve aynı koltuklarda oturan isimler var... "Gençlere fırsat verelim, bizden sonra ki kuşak aynısını yapsın" diyen babayiğitler ara ki bulasın... Bizim memlekette tablo farklı mı? 3 dönemdir siyaset yapanlara bir bakın... 4 dönem belediye başkanı olanları görün... Görevleri bittğinde sokakta selamları alınmayacak isimler var... İsim isim yazsam ayıp olur, yazmasam içime dert olur... Hadi bu sefer de içime dert olsun... Millet olarak içimize ata ata bir hal olduk zaten... Güzel örnekler de var tabiki... Kavak Sanayici İş insanları derneğinde görev değişimi yaşandı geçenlerde... Kelli felli iş insanları var aralarında..  Baktım başkan değişmiş.. Eski başkan Serdar Yerişkin arkadaşım... "Hayrola daha yeni geldin göreve" dedim... Verdiği cevap ibretlik... "Koltuk yüzünden eleştirdiğimiz konular yarın yüzümüze vurulmasın. Herkes zamanı gelince koltuğu bırakabilsin istedim abi" dedi... Hayda ne işin var çay da... Alışık olmadığımız işler bunlar... Ama bin de bir de olsa asalet abideleri çıkıyor işte... Böyle yüreklerin sayıları çoğaldıkça ülkeme olan güvenim daha da artacak... Darısı koltuk sevdalılarının başına...