BU KADAR ŞEREFSİZİ NE ARA BİRİKTİRDİK!

Ünal Yavuz'un Kaleminden..

Memleketin it kopuğu, kolpacısı, taklacısı bitmiyor... Ne fetö artıkları rahat duruyor, ne de ülkenin diğer hainleri... Biz bu kadar şerefsizi ne ara biriktirdik... Bir bakıyorsun itin biri eşinin ve çocuğunun yanında trafikte adam dövüyor... Diğer tarafta 3-5 tane kepaze herif Ankara'nın göbeğinde engelli kadını darp edip yüreklerimizi dağlıyor... Arka tarafta milletimize şirin görünüp gençlerimizi zehirleyen taklacı güvercinler uyuşturucu operasyonunda yakayı ele veriyor... Düğünlere, derneklere bakıyorsun magandası, kolpacısı sevenlerin en güzel gününü zehir edip artistik yapıyor... Ülkede doğal afet, yangın, sel oluyor fetöcüler sosyal medyadan "help Türkiye" mesajı atıyor... Ülke ne zaman güzel bir iş başarsa memleketin hainleri biraraya gelip ülkesini kötülüyor... Harbi biz bu kadar şerefsizi ne ara biriktirdik!.. Anlamak zor, anlatmak deve işi... Meslek hayatımda "Yok deve" dediğim herşeyi neredeyse yaşadım, yaşıyorum... Biz böyle değildik aslında... En azından ortak değerlerde bir ve beraberdiķ... Çok ayrıştık çok kutuplaştık... Söz konusu memleket olunca bizim için gerisi teferruattı... Şimdi öyle mi? Değil efendim değil... Mahallenin kızına yan bakmayan bir toplumdan, "Sana ne benim kızımdan" moduna girenler kervanına katıldık... Biz bu değiliz aslında... Fabrika ayarlarına geri dönüp kendimizi bir süzgeçten geçirmek neredeyse farz oldu... Bütün bu kötülükleri yazarken ülkemin güzel insanları yok sayamayız elbette... Onlar olmazsa yaşanır mı bu cennet vatanda... Herşeye rağmen umudu kaybetmeden "bir umuttur yaşamak" demek geliyor içimden... Şerefsizlere inat şerefli bir hayat ne güzel geliyor kulağa... Yazdıklarımın kulağınıza küpe olması dileğiyle... Esen kalın...