Fakirliği Öven Hiç Zengin Gördünüz mü?

Çağatay Durmuş'un Kaleminden..

Son yıllarda en çok duyduğum cümlelerden biri şu: "Parayla mutluluk olmaz." Doğru... Olmaz. Ama bunu söyleyenlerin büyük bölümü de parasız kalmayı göze almaz. Dikkat edin... Kimse piyangodan büyük ikramiye çıkınca, "Ben zaten paraya değer vermiyorum." deyip bileti çöpe atmıyor. Kimse daha iyi bir maaş teklifini, "Mutluluk parayla olmaz." diyerek reddetmiyor. Kimse çocuğu için daha iyi bir eğitim, ailesi için daha güvenli bir ev istemekten vazgeçmiyor. Çünkü insanın istediği aslında para değil... Paranın sağladığı güvendir. İşte tam da burada kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor: Fakirliği öven hiç zengin gördünüz mü? Ben görmedim. Çünkü yoksulluk, uzaktan bakınca romantik görünse de içinde yaşayan için ağır bir yüktür. Yoksulluğu şiirlere konu etmek kolaydır. Ama ayın sonunu getirmeye çalışmak kolay değildir. Yoksulluğu övmek kolaydır. Ama çocuğunun hayalini ertelemek zorunda kalmak kolay değildir. Yoksulluğu anlatmak kolaydır. Ama her sabah aynı belirsizlikle güne başlamak kolay değildir. Bu yüzden fakirliği erdem gibi anlatan her söz, bana biraz eksik geliyor. Elbette para her şey değildir. Bunu kimse inkar edemez. Parayla sevgi satın alınmaz. Sadakat satın alınmaz. Vicdan satın alınmaz. Sağlık bile her zaman satın alınamaz. Fakat parasızlığın da insanın omzuna yüklediği görünmez bir ağırlık vardır. Bu yük sadece cüzdana değil, zihne de biner. İnsan bazen parasızlıktan değil, sürekli aynı kaygıyla yaşamaktan yorulur. Asıl mesele zengin olmak da değildir. Çünkü etrafımızda serveti büyüdükçe yalnızlaşan insanlar da var. Demek ki para tek başına mutluluk getirmiyor. Ama şunu da kabul edelim... Hiç kimse bile isteye yoksul olmak istemiyor. Çünkü insanlar lüks peşinde değil; güven peşinde. Çocuklarının geleceğinden endişe etmemek istiyor. Hastalandığında çaresiz kalmamak istiyor. Emek verdiğinde karşılığını alabilmek istiyor. Belki de gerçek tartışma "Parayla mutluluk olur mu?" sorusu değildir. Asıl soru şudur: İnsan neden yoksulluğu öven cümleleri, çoğu zaman yoksulluk çekmeyen insanlardan duyuyor? İşte bu sorunun cevabını hep birlikte düşünmek gerekiyor. Çünkü hiçbir anne ya da baba çocuğu için yoksulluk hayal etmez. Hiçbir genç geleceğini belirsizlik üzerine kurmak istemez. Hiçbir emekçi daha az kazanmak için çalışmaz. O halde fakirliği kutsamak yerine, insanın emeğinin karşılığını alabildiği bir hayatı konuşmak daha anlamlı değil mi? Sözü yine size bırakıyorum... Siz hiç fakirliği öven gerçekten zengin birine rastladınız mı?